Gedicht: Net echt

in

Net echt
 
Ja, kijk maar om je heen
Ze lachen,
Adoreren,
Juichen ,
Applaudisseren
Maar aan het eind van de avond
sta je toch alleen
 
Het is niet jouw eenzaamheid
Waarom ik jou benijd
Of de leegte,
opgevuld met bellen
die smelten
en klappen
nu ook je flauwe grappen
mij genoeg vertellen
 
Nee, ik ga niet meer mee
Ik huil
Ik lijd
Maar voel me
Bevrijd
In jouw surreële levensrit
is geen plek voor twee